Cumartesi, Ocak 28, 2012
"En büyük yenilgimiz, bir alternatif fikrini kaybetmiş olmamızdır." -Michael Lebowitz-

UĞUR MUMCU İLE BÜYÜMEK…

Gün boyu özellikle benim yaşlarımdaki, eli kalem tutan gençlerin, Uğur Mumcu’nun ardından yazdıkları yazıları okuduktan sonra, defterime şöylece not düşmüşüm:
 
‘Bir ben değilmişim demek ki; Uğur Mumcu’nun gidişini annesinin, babasının gözlerinden okuyan…’
Uğur Mumcu, arabasına yerleştirilen bir bombayla yaşamdan ve mücadelesinden çekilip alındığında ben on yaşında bir çocuktum. Politik damarı kuvvetli bir ailenin bireyi olarak ihtimal o ki Mumcu’yu daha da erken yaşlarımda, ya annemin ya babamın izlediği tartışma programlarıyla tanımıştım, hatırlamıyorum.
‘Televizyonda görmek’ ve ‘bilmek’ ayrı şeyler elbette…
Ben o güne dek Uğur Mumcu’yu bilmiyordum.
Aklımda kalan fotoğrafta, ben televizyonun hemen önünde yerde oturmuş eski fotoğraflara bakıyorum; annem televizyonun tam karşısındaki koltukta gözleri ekrana kilitli oturmakta, ben bir annemin gözündeki yaşa bakıyorum, bir televizyon ekranına:
‘Uğur Mumcu öldürüldü’ diyor ses,
Ben anlamaya çalışıyorum…

Devamını oku...

 
Yazılar >>BİZ BU YIL SENSİZ DE ANARIZ UĞUR MUMCU’YU…

Örneğin, Senin taraftakiler sabahın körü evleri basılıp, yaka paça cezaevi köşelerine tıkılırken, ‘Hak’ diyeceksin, ‘Hukuk’ diyeceksin… Öbür taraftakiler sabahın körü evleri basılıp, yaka paça cezaevi köşelerine tıkılırken, Başını öbür yana çevirecek, susacaksın… Olmaz! … Örneğin, Orduya karşı planlı programlı yıpratma çabalarına karşı sesini [ ... ]


.
Öyküler >>RADYODAKİ ŞARKI

 (N.A.’ya…) ... Emin misin patron kolileri tek başına açmak konusunda?” “Sen hala burada mısın? Abinin otobüsü altı da değil miydi, gecikeceksin biraz daha oyalanırsan.” “Altıdaydı da gitmesem de olur karşılamaya, evde görürüm nasılsa, kalayım yardım edeyim ben de.”   Yardımcısı sözlerini daha tamamlamışken ona doğru yürümeye başlayan Emre [ ... ]


Diğer yazılar