DÜZEN MESELESİ

Sahaf raflarından bulup-çıkarıp, okuduktan sonra "belki bir gün" diye aklımdan geçirip köşede tuttuğum kitaplardan biriydi Erol Toy'un Bal Tutanlar kitabı. 1976'da yayımlanmış ilk kez, elli yıl önce yani. Bizse -sağ olsunlar- ailesinin onayıyla 2024'te yeniden yayımladık kitabı.

Neden yayımladık?

Arka kapağına yazmışız galiba:

"Köhnemiş bir imparatorluk tarih sahnesinden çekilip, bir halk yeni cumhuriyetini filizlendirmeye çalışırken, küpünü doldurmak derdine düşenlerin hikâyesini anlatıyor Bal Tutanlar.

Erol Toy, âdeta bir belgesel havasında, sermayenin ve politikacıların, düzenin gediklerinden sızan oyunlarını ve türlü numaralarını okurlara sunarken, başka bir Türkiye tablosu koyuyor ortaya."

Ne anlatıyor Bal Tutanlar?

Halk, varlık-yokluk derdindeyken, o halka ait olanla kendi çıkarının peşine düşen, kendi zenginleşen yönetici sınıfı, muktedirleri anlatıyor. Fazla uyanıkları. Şartlar ne olursa olsun, kendi menfaatinden ötesini gözü görmeyenleri. Utanmazları.

Dünü mü anlatıyor Bal Tutanlar, bugünü mü?

Her ikisini birdense orada bir durup soluklanmak, bir daha düşünmek gerek.

Demek ki yolsuzluk, hırsızlık, açgözlülük meselesi değil bu; bir düzen. On yıl, yüz yıl, yüz elli yıl geçmiş, sermayeyle kol kola girmiş siyasetin, halkın olanla zenginleşme arsızlığı bitmemiş. Ve düzen, hep buna hizmet etmiş. Çarklar hep bu yönde dönmüş.

Demek ki mesele ne yüz yıldan fazla bir zaman önce, savaş şartlarında halkın ununu halka karaborsa satan uyanık ne de bugün fon vurgunu yapıp halka ahlak dersi veren utanmaz. Mesele, halkın böylesi bir düzene razı gelip gelmemesi meselesi.

Her şey iktisadidir. Hayatımızı ne denli rahat yaşayıp yaşamayacağımız; kendi yurdumuzda yarattığımız değerleri nasıl bölüştüğümüzle ilgilidir. Kapitalizm; hepimizin emeğini, bir kısmımızın cebine akıtan bir düzenin adıdır.

Ve tarihin bu sayfasının utanmaz figürlerine kapılıp da yıkılası bir düzenle hesaplaşmaktan geri durursak, yazık ki Bal Tutanlar dünü ve bugünü anlattığı gibi yarınımızı da anlatmaya devam edecektir...